مهستان

* تاهست عالمی،تاهست ادمی *

*****************************

هردم به روی من/گویدعدوی من/کاین شیوه ی دری تو چون دود می رود/نابودمی شود/باورنمی کنم/باورنمی کنم/باورنمی کنم/

معنی: هرلحظه دشمن رودرروی من می گوید:/زبان فارسی مانند دود در حال نابودی است./نابودمی شود./من این جمله را اصلا باور نمی کنم

لفظی که ازلطافت آن جان کندحضور/رقصدزبان به سازش وآیدبه دیده نور/ لفظی به رنگ لاله ی دامان کوهسار/ ازتنگ شکرست/قیمت تر وعزیز،/ ازپندمادرست/زیب ازبنفشه داردوازناز بوی ، بوی/ صافی ز چشمه جوید و شوخی زآب جوی /نو نوطراوتی بدهد / چون سبزه بهار / فارم چو صوت بلبل ودلبرچوآبشار/باجوش وموج خود/موجی چوموج رود/باسازوتاب خود/باشهدناب خود/دل آب می کند/شاداب میکند/

معنی: زبان فارسی که الفاظ آن به لطافت جان است./ زبان باکلمات آهنگین آن به رقص درمی آید.وچشم ازآن نورمی گیرد./زبان فارسی مانندلاله ی کوهستان زیباست./به شیرینی بارشکر/ وارزشمندتراز/ پندونصیحت مادراست./ زبان فارسی زیبایی راازگل بنفشه/ وبوی خوش خودرا از ریحان گرفته است./ زبان فارسی،زلالی خود را ازچشمه شادابی اش راازآب جوی گرفته است./زبانی که هر لحظه/ مثل سبزه های بهار،طراوتی تازه دارد./زبان فارسی مانندصدای بلبل،خوشایند/ومثل آبشار،دلربااست./زبان فارسی،باجوش وخروش خود/ که مانند موج رودحرکت می کند./وباآهنگ وموسیقی/ وباشیرینی ناب خود/ انسان را شیفته ی خود می کند./ وبه او شادابی می بخشد.

لفظی که اعتقادمن است ومراوجود/لفظی که پیش هرسخنم آوردسجود/ چون خاک کشورم/ چون ذوق کودکی / چوبیت رودکی/ چون ذره های نوربصرمی پرستمش/چون شعله های نرم سحرمی پرستمش/ من زنده وزدیده ی من چون دودمی رود!/نابودمی شود!/باور نمی کنم

معنی: زبان فارسی لفظی است که باور وعقیده من وتمام وجودم ازآن است./ زبان فارسی دارای الفاظ مقدسی است که مرا به سجده (تعظیم)وا می دارد./زبان فارسی

مانندخاک کشورم،مقدس/ ومثل ذوق وشوق کودکی ،لطیف/ وماننداشعاررودکی،

زیبا/ ومثل نورچشم/ وسپیده ی صبح،قابل ستایش است./من زنده باشم وزبان فارسی مثل دود،دربرابرچشمانم نابودمی شود،/وازبین می رود،/باورنمی کنم.

نامش برم ،به اوج سما می رسدسرم/ازشوق می پرم/صدمردمعتبر/ آیدبرنظر/کان راچولفظ بیت وغزل انشا نموده ام/ باپندسعدی ام/ باشعرحافظم/چون عشق عالمی به جهان/اهدانموده ام

معنی: وقتی نام زبان فارسی را به زبان می آورم،ازغرورسرم به آسمان می رسد.(احساس غروروافتخارمی کنم)/ وازاشتیاق پروازمی کنم/ وقتی نام زبان فارسی را می آورم،بزرگان ادب فارسی/درذهن من مجسم می شوند./زبان فارسی

مانند شعروغزل/ سروده ام .(آفریده ام)/ زبان فارسی راباالهام ازشعرسعدی/وحافظ/ ومثل عشقی به مردم دنیا/هدیه کرده ام.

سرسان مشو،عدو/ قبحی زمن مجو/ کاین عشق پاک دردل  دل پروردگارجهان/ ماندهمی جوان/تاهست آدمی/ تاهست عالمی/

معنی: ای دشمن سرگردان نباش،/ برمن خرده نگیر.،(ازمن ایرادنگیر)/ زیرا عشق

به زبان فارسی،دردل من وفارسی زبانان/ جوان وجاویدان است تازمانی که انسان وجود دارد/ودنیاپابرجاست.

**************************************

*آرایه های ادبی *

تشبیه:  شیوه ی دری/ دود

کنایه:  چون دودرفتن / درحال نابودشدن

استعاره:  عشق پاک  / عشق به زبان فارسی

کنایه:  جوان ماندن  / شاداب و باطراوت ماندن

مجاز: جهان / مردم جهان

جناس:  جهان،جوان(ناقص)

جانبخشیدن به اشیا(تشخیص): رقصدزبان به سازش   

مراعاتنظیر:ساز،رقصیدن/دیده،نور/بنفشه،زیبایی/نازبو،بو/صافی،چشمه/سبزه،بهار،طراوت،/صوتريا،فار،بلبل/موج،جوش،رود

تشبیه:لفظ (زبان فارسی):لاله/زبان فارسی:تنگ شکر/زبان فارسی:بنفشه ونازبوی/زبان فارسی:چشمه وآب جوی/زبان فارسی:سبزه ی بهار/ زبان فارسی: به بلبل وآبشار/زبان فارسی:موج

جناس: تنگ،رنگ (ناقص)/ بوی،جوی(ناقص)/تاب وناب(ناقص)

کنایه: تنگ وشکربودن:شیرین بودن/دل آب کردن:بی تاب کردن،شیفته ی خود ساختن

کنایه:  سربه سما(آسمان)رسیدن:سربلندی وغرور

مجاز: بیت:شعر/جهان:مردم

تشبیه: زبان فارسی:بیت وغزل/زبان فارسی :عشق

کنایه: سجودآوردن/تعظیم کردن

مراعات نظیر: نور،شعله،سحر،دیده(بصر)

جناس: وجود،سجود(ناقص)/کودکی،رودکی(ناقص)

مراعات نظیر:لفظ،انشانمودن،بیت،غزل

تشبیه: زبان فارسی/  خاک کشور/زبان فارسی به:ذوق کودکی/زبان فارسی:بیت رودکی/زبان فارسی ذره های نوربصر/زبان فارسی:شعله های نرم سحر/ زبان فارسی:رود

مجاز: بیت رودکی:شعررودک                                     

معنی لغات

هردم:هرلحظه                               عدو:دشمن                             شیوه ی دری:زبان فارسی دری

کاین:مخفف(که این)                       رقصد:می رقصد                        دیده:چشم     

 تنگ*:بار،تنگ                            شکر:بارشکر                           زیب*:آرایش،زیبایی         

نازبوی*:شاهسپرم،ریحان              صافی:زلالی،شفاف بودن               شوخی:شادابی،طراوت

نونو:لحظه به لحظه                       فار:خوشایند،موافق طبع                دلبر:معشوق،محبوب

تاب:حرارت،گرما                         شهد:شیرینی                                ناب:خالص

اعتقاد:عقیده داشتن،باورکردن،یقین داشتن            سجود:به سجده رفتن                  ذوق:شوق، نشاط

بصر:بینایی،چشم                          شعله های نرم سحر:روشنایی لطیف صبحگاهی

اوج:بلندی                                  سما:آسمان                                 معتبر:سرشناس،دارای اعتبار

برنظر: درذهن،دراندیشه               انشانموده ام:نوشته ام،سروده ام        اهدانموده ام:هدیه کرده ام

سرسان:سرگردان                         قبح:زشتی            دل پرور:آن که باطن راپرورش می دهد،عاشق

مناجات

معنی لغات            

  عطاکن:ببخش                                   رغبت:میل،اشتیاق                عجین:آمیخته،مخلوط،آغشته

محوشویم:فناشویم،نیست ونابودشویم         لغزش:خطا،گناه،اشتباه،

طاغوت:بت،باطل،سرکش

                                                         آرایه ادبی

کنایه:زیرپاافکندن:نابودکردن،ازبین بردن

تشبیه:وجود:تاروپود(اضافه ی تشبیهی)/خودخواهی:گرداب(اضافه ی تشبیهی)/هواوهوس:گردباد(اضافه ی تشبیهیی)/ایمان:نور(اضافه ی تشبیهیی)/خودپرستی:طاغوت(اضافه ی تشبیهی)

خودآزمایی

1-شاعرزبان فارسی دری رابه چه چیزهایی تشبیه کرده است؟دود،لاله،تنگ شکر،بنفشه،بلبل،نازبوی،چشمه،آب جوی،سبزه بهارو...

2-مقصود از(لفظی که پیش هرسخنم آوردسجود)چیست؟زبان فارسی آن قدرمقدس وقابل احترام است که الفاظ آن مرا(مردم را)به تعظیموستایش وا می دارد.

3-به نظرشماتکراربرخی ازمصراع هاچیست؟تاکیدبرموضوع.

4- دوشاعرونویسنده ی دیگرتاجیک رانام ببرید؟شعر:صدرالدین عینی،بازارصابر،محمدعلی عجمی (نویسنده:نهمان نعمتف،دادخدایف)